Elk jaar komen 22 soorten zeezoogdieren voor wat rust, stilte en een fotomoment.

Er zijn mensen die, ongelofelijk maar waar, nog nooit een walvis hebben gezien. Natuurlijk hebben ze wel eens een foto gezien of een stukje op tv maar dat zijn slechts illusies, toch? Een slim stukje trucage bedoeld om te imiteren wat niet geïmiteerd kan worden, net zo levensecht als een orka die Willie heet en die getraind is om voor zijn eten een dansje te doen in een grote viskom.

Maar een walvis zien, een walvis zien in het echt, dat is heel ander visserslatijn. Neem bijvoorbeeld de bultrug die net zoveel weegt als een huis. Elke zomer zwemmen duizenden van deze nobele dieren langs de kust, op zoek naar lodde, snoepend van krill en helemaal spontaan uit de zee springend alsof ze zo op een dramatische maar toch speelse manier hun komst willen aankondigen.

En in dat moment, dat kolossale moment, ligt een leven verscholen. In dat vriendelijke oog dat de diepten van de oceanen heeft gezien, de uitgestrektheid van de kusten van het continent en alles daartussenin, wordt het verhaal van de mensheid weerspiegeld. Want deze enorme dieren, elk net zo groot als u en nog 500 anderen, zijn onze grootste neven. Ons er tegelijkertijd aan herinnerend hoe klein wij zijn en hoe groot we kunnen zijn.

En dat, mijn vriend, is iets wat het waard is gezien te worden.